Langs het moeras staat het zomerklokje (Leucojum aestivum) volop in bloei (foto’s hierboven). Het lenteklokje (Leucojum vernum) is al uitgebloeid, want die is slechts iets later dan het sneeuwklokje.Verwarrend die namen en ze lijken ook erg op elkaar. Als je het verschil weet (en onthoudt, want ik moet het elk jaar opzoeken) is het makkelijk: … Lees meer
Vol verwondering kijk ik elk jaar weer naar varens die zichzelf zo prachtig ontrollen. Gracieus en levenskrachtig strekken ze zich uit. Hier een paar voorbeelden:
De gagel bloeit! Zo mooi met geel-rode katjes, op de verder nog kale struik langs de vijver bij de beek. Het hele jaar ruikt hij lekker, wrijf maar eens over de blaadjes als die er weer zijn. En ja, het is een ‘hij’, de struiken zijn twee-huizig, dus alleen mannelijke bloemen in dit geval. Dat … Lees meer
Deze gele krabspin zweefde aan een lange draad over het pad. Als deze zich bedreigt voelt steekt die de eerste 2 paar poten opzij uit om te gaan lopen. Zijwaarts, net als een krab. Maar net zo vaak ook recht vooruit. Krabspinnen gaan vaak in bloemen zitten om een prooi te besluipen. Soms verstopt in … Lees meer
In drie kleuren op het alpinum bloeiend; wit geel en lila. Met elk 2 bladeren die mooi gevlekt of gemarmerd zijn, bij elke kleur weer net even anders. De naam komt van de bol: die zou op een de hoektand van een hond lijken. Tsja, niet het eerste wat je ziet… Hij is familie van … Lees meer
Voor mij had ie beter iets met blauw kunnen heten 🙂 Mooie bodembedekker. Jeugdliefde.
Met een gekreukeld blad met een kroesig randje zijn er in de Hortus 3 soorten die in het wild nog maar weinig te vinden zijn. De Slanke sleutelbloem (P. elatior) heeft een scherm citroengele bloempjes op lange stelen die vaak één kant op kijken. Ze staan langs het heideveldje in bloei. De Gulden (of echte … Lees meer
Heerlijk intens blauw! Bij de vijver staat een veldje van deze prachtige voorjaarsbrengers. Bij deze oosterse sterhyacint staan de bloempjes niet omhoog, maar zijn ze naar beneden geknikt. Bij de gewone sterhyacint die ook zo mooi blauw is dus omhoog. Ze zijn best zeldzaam onder de stinzenplanten. Familie van de asperge, dat zag ik niet … Lees meer
Eén van mijn voorjaarsfavorieten is het Wildemanskruid. Zo heerlijk harig en wollig. Ik weet nog dat ik het vroeger voor het eerst zag in het Jac. P. Thijsepark, een heempark in Amstelveen. En nooit meer vergeten. En heel fotogeniek vind ik. Er staan er een paar te bloeien. Vrijwel de hele plant is zijdeachtig behaard … Lees meer
Langs de beek op het alpinum staan ze er al, de bloemen van het wit hoefblad. Ze lijken eerst wel uit een ei te komen, aan het eind van een zwarte wortel-tak. Familie van gewoon en groot hoefblad, ook beide in de botanische tuin te vinden. Ik vind ze nogal bijzonder, lekker fris tegen de … Lees meer
