Eén van mijn voorjaarsfavorieten is het Wildemanskruid. Zo heerlijk harig en wollig. Ik weet nog dat ik het vroeger voor het eerst zag in het Jac. P. Thijsepark, een heempark in Amstelveen. En nooit meer vergeten. En heel fotogeniek vind ik. Er staan er een paar te bloeien. Vrijwel de hele plant is zijdeachtig behaard … Lees meer
Langs de beek op het alpinum staan ze er al, de bloemen van het wit hoefblad. Ze lijken eerst wel uit een ei te komen, aan het eind van een zwarte wortel-tak. Familie van gewoon en groot hoefblad, ook beide in de botanische tuin te vinden. Ik vind ze nogal bijzonder, lekker fris tegen de … Lees meer
Mijn favoriete voorjaarsbloeier is toch wel het longkruid. Roze en blauwe bloempjes die zo lekker fragiel het licht door de kleurig geaderde bloemblaadjes laten komen. Hij houdt van vochtige schaduwrijke bossen en heeft een mooi donkergroen met lichtgroen gevlekt blad. De hele plant is ruw behaard en hoort bij de ruwbladigen. De bloemen zijn als … Lees meer
De voorjaarsbloemen springen de grond uit. Er bloeien alweer heel veel bolletjes en knolletjes: de zogenoemde stinzenplanten. Juist nu omdat er nog geen blad aan de bomen zit en ze in het licht staan. Vier anemonen dit keer. Behalve het bloementapijt van de (witte) bosanemoon (Anemóne nemerósa) onder de bomen, zie je op een paar … Lees meer
Maarts viooltje is een van de 52 plantensoorten die in het boek ‘De Groene Schatkamer’ aandacht krijgt.In dit maartse hoofdstuk staat onder andere de band beschreven tussen Napoleon en het maarts viooltje en ook de geneeskrachtige werking bij hoofdpijn. Uit dit boek een stukje tekst over maarts viooltje en mieren. De Vereniging van Botanische Tuinen … Lees meer
In de winter valt er meer licht op de stam en de schors. Goed moment om te zien hoe verschillend die eruit kunnen zien. Schors beschermt de boom tegen weersinvloeden en insekten. Bij veel boomsoorten barst de schors open wanneer de stam dikker wordt (omdat die niet elastisch is). Omdat schors ‘dood’ is (kurk), laat … Lees meer
De naam doet niet veel goeds vermoeden, maar ik vind het een mooie plant. En hij bloeit midden in de winter, nu nog. Op het alpinum. Opvallend en prettig nu alles nog zo kaal is zijn de twee kleuren groen: het diep donkere blad en de zacht wit-geel-groene bloeistengel. De bloemblaadjes zijn diezelfde lichte kle … Lees meer
’s Winters onder een boom naar de lucht kijken, het heeft iets majestueus. Je ziet al die steeds kleiner wordende takjes, vooral als de lucht strakblauw is. Eigenlijk wilde ik silhouetten laten zien, – nu zonder blad mooi te bekijken -, maar in de hortus is dat lastig omdat er niet veel bomen solitair staan. … Lees meer
De berg-iep of ruwe iep bloeit. Ik had dat eigenlijk nog nooit van dichtbij gezien: met prachtig paarsrode bloemen aan de kale takken. De (blad)knoppen zijn dof roodbruin en bedekt met haartjes, wat vooral aan de randen van de opengebarsten knopschubben goed te zien is. Maar aan de takken het opzienbarendste van alles: ‘Schorsribben’. Wonderlijke … Lees meer
Samen met een zee aan sneeuwklokjes zijn dit de eerste bloemen in de Botanische Tuin die door het afgevallen blad heen komen kijken op zoek naar zon. Samen met een zee aan sneeuwklokjes zijn dit de eerste bloemen in de Botanische Tuin die door het afgevallen blad heen komen kijken op zoek naar zon. Altijd … Lees meer
