Pijpbloem – Aristolochia clematitis

Pijpbloem – Aristolochia clematitis

Wat een wonderlijke plant als je die voor het eerst ziet. Ik vond hem op geen ander lijken. Mooi hartvormig blad en een lekker dynamische aanblik doordat de stengel zigzagt. De bloemen zijn trompetjes die van binnen bekleed zijn met haren zodat insecten er pas weer uit kunnen als de bloem bevrucht is omdat dan pas de haren weer verslappen. De bloemen staan eerst omhoog gericht zijn en gaan later hangen. Samen met mansoor is het ongeveer de enige in onze streken voorkomende soorten van de pijpbloemfamilie. Hij staat op het alpinum aan de boskant.

Grote vriendelijke reus

Grote vriendelijke reus

Drie monumentale beuken uit de Botanische Tuin.  Al enige tijd aangetast en eind februari 2022 omgewaaid tijdens een zware storm. Nu verenigd in een gigantische ZIJ-BEUK, in jaarschijven neergevlijd langs de nieuwe Victor Westhofflaan. Vol van toekomstig leven.
 
Een creatie van Wil Wellen en Antoon Kuhlmann

 

Meiklokje of Lelietje-van-dalen – Convallaria majalis

Meiklokje of Lelietje-van-dalen – Convallaria majalis

Meiklokje is een vaste plant (30cm) die in het wild voorkomt, het liefst op half-beschaduwde plaatsen. Onder de grond zit een kruipende wortelstok en daarom zie je vaak hele veldjes dicht opeen in bosrijke stukken, struwelen en brede houtwallen. Tussen 2 bij elkaar zittende bladeren komt een trosje van hangende klokjes die een heerlijke geur hebben.
In de 16e eeuw was al bekend dat de plant de hartwerking kan beïnvloeden. Gedroogde bloemen werden vroeger toegevoegd aan snuiftabak. Het lelietje-van-dalen is wel giftig. En de nationale bloem van Finland.

 

Knikkend nagelkruid – Geum rivale

Knikkend nagelkruid – Geum rivale

Wat ik zo mooi vind is de combinatie van zalm-oranje met dieprood van de bloemen. En dat ie zo klierachtig behaard is. Knikkend nagelkruid bloeit nu met een bloem die hangt als een klokje aan een ‘geknikte’ steel. Hij valt eigenlijk niet zo op maar is de moeite waard om van dichtbij te bekijken.
Knikkend nagelkruid was 1 van de 10 planten in de ‘levende’ landelijke tentoonstelling Beschermde planten (2015) in de Botanische Tuin. Een Rode Lijst-soort dus, wat betekent dat die in het wild nauwelijks overleeft.

In juni zal de plant hele mooie pluisbollen vormen. In de foto’s zie je opeenvolgende stadia. Op de laatste hiervan zie je dat in de pluissteeltjes zit een merkwaardig s-vormig haakje, hier ook een knikje dus. De zaden blijven daarmee makkelijk ergens aan hangen en verspreiden zich zo. Toch komt de naam van nagelkruid, de wortelstok ruikt daar een beetje naar [bron: De Groene Schatkamer, A. Kuhlmann]